Starszy o 15 lat prawnik Stanisław Feliks Nahorski zdobywał w życiu Orzeszkowej ważne miejsce. Prowadził energiczną akcję w obronie Milkowszczyzny. Niestety ratunek okazał się niemożliwy, i w 1870 roku Milkowszczyznę nabył rosyjski pułkownik. Od wielu lat Eliza była zakochana w tym człowieku, chociaż nie był człowiekiem „wolnym”.
W życiu Grodna odgrywał Nahorski rolę niemałą. W ciągu długich lat był on prezesem grodzieńskiego Towarzystwa Dobroczynności, Miejskiego Towarzystwa Kredytowego, radcą w oddziale Banku Państwowego, w Towarzystwie Pomocy Uczącej się Młodzieży i w Zarządzie Miejskim.
Po śmierci żony Nahorskiego 2 listopada 1984 Eliza Orzeszkowa i Nahorski zawarli związek małżeński w farze grodzieńskiej. Od roku 1896 Nahorski stale zapadał na zdrowiu. 12 grudnia 1896 roku Stanisław Nahorski nagle zmarł na skutek ataku serca. 4 grudnia odbył sie pogrzeb, jakiego Grodno nie widziało. Wzięły w nim udział tłumy ludności różnych sfer towarzyskich, wyznania oraz narodowości.
Został pochowany na cmentarzu katolickim w Grodnie.